Vasten en Broederlijk Delen

De vastentijd (veertig dagen) heeft zijn betekenis in het einddoel: nl. de viering van het Paasfeest. Het feest van de verrijzenis van Jezus, zijn overgang van dood naar leven. 

We bereiden ons voor om de verrijzenis van Jezus te vieren maar ook om onze eigen Pasen, onze eigen verrijzenis, te vieren. Ook wij willen met Christus opgewekt worden tot nieuw leven; en de overgang maken van een 'dood' naar nieuw leven.

De lange voorbereidingstijd (40 dagen als herinnering aan de lange vastentijd van Jezus en de lange doortocht door de woestijn) is bedoeld 

- als een tijd om geestelijk te groeien en tot bekering te komen (groeien in heiligheid)
- als een tijd om (weer) dichter bij God en bij de medemens te komen (groeien in engagement en solidariteit)
- als een tijd om God en de medemens (weer) dichter bij ons te laten komen (groeien in  openheid en ontvankelijkheid)

Anders gezegd: de vastentijd 

- is een tijd van meer toeleg op geloven (geestelijk groeien en verdiepen)
- is een tijd van meer toeleg op het bidden (meer tijd voor evangelie en liturgie)
- is een tijd van meer toeleg op het delen (tijd van versterving, versobering en broederlijk delen)

De veertigdagentijd is altijd op de eerste plaats een geschenk van God: we mogen die tijd beleven als een tijd van grote genade. Dit ons zou moeten stemmen tot grote dankbaarheid en vreugde in plaats van tot droefheid en somberheid. 

De vastentijd is natuurlijk ook een op-gave: er moet een weg afgelegd worden, een tocht van van aswoensdag tot Pasen, hetgeen inspanning en moeite zal kosten. Maar het is een unieke kans om om te groeien in mens-en christen zijn.

Laten we elkaar daarbij tot hulp en steun zijn !